|
ئاگاداریهکان |
مساله زنان،قضییه تازه ای نیست كه اگر به تاریخ بشری نگاهی بیندازیم در همه ادوار و ادیان و در میان ملل مختلف همیشه سعی در تحریف و به حاشیه راندن نقش زنان شده،مساله مربوط به زنان یكی از مهمترین مسائل اساسیت كه نه تنها در میان صفوف حزب دمكرات كردستان ایران بلكه در ملل و كشورهای در حال توسعه وجود داشته و همیشه در حال دست و پنجه نرم كردن با این پدیده ی اجتماعی بوده است، و متاسفانه تنها در حول هوای انتخاباتی به فكر ،یافتن مكانیزمی مفید برای تثبیت و دفاع از حق و حقوق زنان بوده اند.
مساله زنان كه یكی از مسائل داغ و پر سرو صدا در بیشتر كنگره ها و بویژه كنگره 13 بوده است كه حزب دمكرات كردستان ایران در طول 6 دهه گذشته ،همیشه با ان روبرو بوده ،و تا به امروز در یافتن مكانیزم بسیار مۆثر و كارامد توفیق چندانی نداشته است،
علی رغم مشكلات و برنامه های بسیار زیادی كه در كنگره 14 حزب دمكرات كردستان ایران دست برسی ست،مساله زنان نیز در این كنگره یكی از پر طرفدارترین و حساسترین ،مسائل مطرح در كنگره 14 خواهد بود.
قضییه مربوط به زنان همانند دیگر مسائل حساس و سرنوشت سازدر برنامه كار كنگره14 حزب دمكرات دارای ویژگی های منحصر به خود است، چون از انجا كه رابطه مستقیم و تنگاتنگی با تثبیت و استقرار دمكراسی و زدودن تبعیض جنسی چه از نوع سفید یا سیاه ان دارد از اهمیت ویژه ای برخوردار خواهد بود.
در میان صفوف حزب دمكرات كردستان ایران ،شاید نگرشهای مختلفی همچون دیگر مسائل نسبت به مساله زنان وجود داشته باشدكه خود نشات گرفته از چند چیز باشد ،كه اساسی ترین نمونه ان را میتوان نشات گرفته از اداب و فرهنگ جامعه و تا حدی ریشه در اعتقادات دینی و تاریخی دارد .
در سالهای گذشته راهكار موسوم به ( تبعیض سفید) در میان اعضای حزب دمكرات كردستان ایران برای تثبیت حقوق زنان به جریان افتاد به این امید كه شاید از این طریق بتوان از حقوق زنان تا حدی دفاع كرد و شاید مكانیمی باشد كه در اینده جامعه كردستان از ان استفاده شود،اما این راهكار نیز نتوانست ،راهكاری موفق باشد بلكه در تعدادی از ارگان و كمیته های حزبی باعث انتقادات از طرف خود زنان شد كه گویا این نوع ترحم و بخشش از سوی جنس مخالف است در حالی كه حق و حقوق بخشودنی نیست.
با توجه به مسائل و مشكلات فراوانی كه در سر راه زنان در زندگی سیاسی وجود داشته است، خود زنان نیز تا حدی در این را مقصرو كم كار و بی توجه بوده و علاقه چندانی در این مورد از خود نشان نداده اند چون متاسفانه اگر بهتر بگوییم اغلب زنان به این اعتقادات سنتی باور داشته اند كه دنیای سیاست متعلق به مردان است و انها فكر می كنند كه توانای رهبری كردن حركتها ی سیاسی را ندارند و می بینیم كه وقتی زنان به خود و حقوق خود اینقدر بی اعتقاد باشند ، طبیعتا قربانی سیاست بازی مردها خواهند شد.و در این حالت نقش انها همان نقش سنتی خواهد بود.
با توجه به انكه پرداختن به مسائل زنان تا به امروز در داخل صفوف حزب دمكرات كردستان ایران ،تنها از روی بحثها و مطالب سطحی بوده ،و هرگز به شیوه كارشناسی و عمقی به تجزیه و تحلیل مسائل و مشكلات به زنان نپرداخته، و شاید بتوان گفت كه اساسی ترین سد و مانع در یافتن مكانیزمی مفید برای مقابله با این پدیده اجتماعی بوده است،بدین شكل یكی از دغدغه های اصلی گردانندگان و شركت كننده گان كنگره 14 حزب دمكرات كردستان ایران ،طرق و مكانیزمهای مختلف برای یافتن وتثبیت قوانین هر چه بهتر در راه تشویق و شركت دادن زنان درعرصه های سیاسی در اینده خواهد بود.
طبق در نظر گرفتن این واقعیت كه زنان همیشه و به شیوه مستقیم یا غیره مستقیم در مبارزات حزب دمكرات دخیل بوده اند با وجود ان حضور زنان در سیاست گذاری حزب دمكرات كردستان كم رنگ و گذرا بوده ، این در حالیست كه هیچ كس نمی تواند ،نقش و حضور فعالانه زنان را در طول تاریخ مبارزات حزب دمكرات كردستان ایران نادیده بگیرد ،اما متاسفانه با جرات می توان گفت كه یكی از عوامل و سد و مانع سر راه پیشرفت زنان ،عدم دست یابی زنان به موقعیتهای سیاسی موثر بوده كه همانطور كه ذكر شد خود زنان نیز تا حدی در این باب بی تواجه و مقصر بوده اند.
امروزه در میان صفوف حزب دمكرات كردستان ایران گرچه توانسته اند شكاف خود را بامردان در عرصه های اموزش وپرورش وبهداشت و مسائل دیگری به حداقل برسانند اما در عرصه های سیاست گذاری حزبی تا امروز به این حد موفق نبوده اند كه عدم موفقیت انها ناشی از عواملیست كه پیشتر به ان اشاره شد.
در طول تاریخ گذشته و معاصر كمتر كسی را میتوان یافت كه همچون بزرگمرد و فرزانه تاریخ كرد یعنی همچون دكتر قاسملوو اینچنین به حق وحقوق زنان اعتقاد داشته باشد،چون از بینش و نگاه ژرف وی نسبت به مساله زن مئ توان دریافت كه ایشان بر این باور بودند كه مردان بدون حضور زنان نمی توانند به ان سطح از موفقیت برسند كه بتوانند امور سیاسی و اداری را بر عهده بگیرند ،چون نگاه ایشان به نسبت مسائل زنان ،نگاهی واقعبین و عالمانه بود.
در پایان می توان گفت كه خانواده بزرگ حزب دمكرات كردستان ایران امیخته ای از دو جنس زن و مرد است ، به این امید كه بتوان تعادل و توازن را در تمام جوانب رعایت كرد و شاهد شركت و انتخاب هر چه بیشتر زنان مبارز در زمینه های مختلف حزب دمكرات كردستان ایران باشیم.
كامران رسولی
2008 / 05 /8
سوئیس
