|
ئاگاداریهکان |
این کنوانسیون در دسامبر 1979، در مجمع عمومی سازمان ملل متحد به تصویب رسید، و از سپتامبر سال بعد برای تمام کشورهای عضو سازمان ملل لازمالاجرا شده است. تاکنون تنها 6 کشور ایران، سومالی، سودان، نائورو، پالائو و تونگا به این کنوانسیون ملحق نشدهاند. قطر، آخرین کشوریست که در 29 آوریل 2009 به این کنوانسیون پیوسته است. همانگونه که اشاره شد رهبری نظام جمهوری اسلامی پیوستن ایران به این کنوانسیون را جایز ندانسته و به اعتقاد آنها مفاد این کنوانسیون مخالف دین و شرع اسلام میباشد.
در چند ماه گذشته پیوستن به این کنوانسیون از جانب کاندیداتورهای به اصطلاح اصلاحطلب دوره دهم ریاست جمهوری مطرح و گفته شد که اگر ایشان رأی آورده و رئیس جمهور شوند برای تأمین حقوق مدنی زنان تلاش خواهند کرد که ایران به این کنوانسیون بپیوندد.
از نظر این کنوانسیون، عبارت "تبعیض علیه زنان" به معنی قائل شدن هر گونه تمایز، استثناء یا محدودیت بر اساس جنسیت است که بر به رسمیت شناختن حقوق بشر و آزادیهای اساسی آنها و بهرهمندی و اعمال آن حقوق، بر پایه مساوات با مردان، در تمام زمینههای سیاسی، اقتصادی، اجتماعی، فرهنگی، مدنی و دیگر زمینهها، اثر مخرب داشته باشد.
دولتهای عضو کنوانسیون برای رفع تبعیض علیه زنان موظف به رعایت تعهدات زیر میباشند:
1ـ در قانون اساسی این کشورها باید اصل مساوات زن و مرد گنجانده شود.
2ـ اجرائیات مناسب به منظور جلوگیری از اعمال تبعیض علیه زنان.
3ـ حمایت قانون از حقوق زنان از طریق دادگاهها و دیگر مؤسسات عمومی.
4ـ خودداری از انجام هرگونه اقدام و عمل تبعیضآمیز علیه زنان و تضمین اینکه مقامات و مؤسسات عمومی بر طبق این تعهد عمل مینمایند.
5ـ تدابیر قانونگذاری، برای تغییر یا لغو قوانین، مقررات، عادات و عملکردهایی که نسبت به زنان تعیضآمیز هستند.
مسئله تبعیض جنسیتی در ایران به شیوه بارز اعمال میشود و بخصوص زنان و دختران فعال در جامعه، تبعیضهایی تعیین شده از طرف حکومت و قوانین را کاملاً احساس و درک میکنند. به همین دلیل خواستار ساختاری میباشند که در آن زنان بتوانند در مراکز تصمیمگیری شریک باشند. زیرا زنان ثابت کردهاند در هر زمینهای که موانع قانونی و اجتماعی نباشد، میتوانند به موفقیتهای خود بیافزایند.
اما با روی کار آمدن احمدینژاد به عنوان رئیس جمهور، به دلیل بینش غلط و تماماً جنسیتی ایشان، طرح تفکیک جنسیتی بحث داغ دولت شده است. ایجاد بیمارستان تک جنسیتی، راهاندازی پارک تفریحی تک جنسیتی، جداسازی اتاق کارمندان زن و مرد، جداسازی ورودی دانشجویان دختر و پسر در دانشگاهها، حذف دبیران مرد از مدارس دخترانه، از جمله دستاوردهای دولت نهم میباشد که در دولت دهم تا جداسازی دانشجویان دختر و پسر در کلاسهای درس ادامه یافته است.
دلیل طرح چنین برنامههایی برای تفکیک زن و مرد، از ذهنیت غلط جنسیتی نشأت میگیرد، لذا نمیتوان انتظار داشت که افراد حاکم با چنین ذهنیتی که اساساً زن و مرد را جدا از هم میبینند، نباید فرقی بین آنها قائل شوند و آنها را به عنوان شهروند قبول کنند. زن و مرد در غیاب یکدیگر (عدم انجام کارهای مشترک) نخواهند توانست به حقوق متقابل هم واقف شوند، در نتیجه احترام و قبول حقوق برابر برای آنها غیرقابل تصور خواهد بود.
منبع: روزنامه کردستان
