|
ئاگاداریهکان |
نقدی کوتاه بر کتاب " مسائل اجتماعی ایران"
انجمن جامعه شناسی ایران – چاپ دوم ، بهار 87 تهران :
انجمن جامعه شناسی ایران مبادرت به جاپ مجموعه مقالاتی تحت عنوان "مسائل اجتماعی ایران " نموده است که هرکدام از آنها به نحوی در فرآیند توسعه و رفاه جوامع ایران نقش اساسی و گاها" حیاتی دارند .
" مسئله وحدت ملی و الگوی سیاست قومی در ایران "در زمره یکی از مقالات مندرج میباشد . با توجه به اهمیت فزاینده محتوای موضوع ، کشمکشهای مرتبط در گذشته و به احتمال قریب به یقین رو به تنش در آینده ، اینجانب را علاقمند به انتخاب فرازهایی از متن نوشته یاد شده جهت اطلاع علاقمندان و پویایی بیشتر پویندگان این مسئله اساسی نمود .
نویسنده ضمن اشاره به نمونههای مختلف سیستم های سیاسی - حکومتی و متشکل از نژادهای متنوع در سطح جهان و با یاد آوری گوشههایی از گفتهء صاحب نظران جهانی در باب هویت قومی ،ملی ، سیاسی و راه حل ها چنین وانمود میکند که قدرت مداران حاکم در ایران و ارگان های مربوطه نیز بایستی در رهگدر چاره جویی این معظل موجود و غیر قابل انکار هدایت شوند . اما در متن نوشته خواسته یانا خواسته حل این مهم را نه در راستای چاره جویی حقوق انسانی به اصطلاح "هموطنان" بلکه همانطور که در ادامه میآید آنچه بدان پرداخته میشود در جهت بلند پروازیهایی است که تا کنون نه تنها حقوق دیگران (دیگر ملیت ها) را در این مسیر پایمال ساخته است ، در موارد قابل ذکری تحت عنوان چاره جویی و ارشاد دست اندر کاران گوی سبقت را در تکرار نادیده انگاشتنهای تا کنونی حقوق اولیه ملیونها انسان از پیش کسوتان حاکم بر سرنوشت آنان ربوده است !!!
صرف نظر از ذکر نکات مثبت و ارزنده نوشته فوق ( اقرار صریح به حقوق پایمال شده و تبعیض و نابرابری های اجتماعی و انسانی و واقعیت تنوع نژادی در ایران و ذکر پارهای از ناگفتههای بسیار در نوع خود) که بجا و حائز اهمیت میباشد ، مایه تاسف است نگارنده [انجمن جامعه شناسان ایران بطور عام] که این سوژه را بعنوان یکی از مطالب کتاب منتشره خویش انتخاب نموده است بدون عطف و توجه بخشیدن به طرح چنین موضوع حساس که دیر زمانی است حقوق اساسی دهها ملیون انسان در این رابطه در مجموعهای بنام ایران نادیده گرفته شده است ، نه از منظر حقوق پایمال شده بگفته ای " هم وطنان"(!) بلکه از زاویه " اهمیت یکپارچگی ملی" !! به این مهم میپردازد و اشارات موکد کتاب بطور واضح حاکی از آنست که پرداختن به مسئه ملی ملیت های دیگر ساکن در ایران تنها در رابطه با یکپاچگی ملی قابلیت پردازش داشته و دراین راستا ارزش آن هم ارزش ابزاری کسب خواهند نمود !؟
بعنوان مثال برای نویسنده و همفکرانش در "انجمن چامعه شناسی" (!) نه بروز حرکت های واکنشی خشونت آمیز و دسته جمعی قابل توجه است ، نه قربانی شدن های مستمر و نه توجه به خواست سیاسی و اجتماعی آنان . آنچه از نظر ایشان از اهمیت بر خوردار میباشد جلو گیری از رشد همبستگی بگفته وی "قومی است که یک ضرورت فرهنگی ، اجتماعی و سیاسی تلقی میگردد". (!)
صفحه 487- حاجیانی –تهران : " آنچه دغدغه خاطر است رشد یک سویه خود آگاهی های قومی و به طبع آن تضعیف هویت و وحدت ملی است بعبارت دیگر مسئله اصلی ما نه در بروز یا حتی احتمال بروز حرکتهای خشونت آمیز و دسته جمعی قومی ، بلکه در ایجاد و تشدید بحران هویت ملی است " . (!) نگرش و طرز تلقی فوق با تاکید چند باره در صفحات متعدد از آن جمله 492- 493- 494و... مکرا"یاد آوری میشود .!
صفحه 492- " بنا بر این مسئله اصلی ما ظهور تحرکات سیاسی و خشونت آمیز قومی نیست که در صدد توضیح و تفسیر آن بر آییم بلکه مشکل در فقدان همبستگی و انسجام ملی است "(!)
صفحه 493 در نتیجهگیری از سیاست قومی انسجام بخش اضافه میگردد " اتخاذ سیاست قومی مشخص در رویارویی با شرایط موجود بویژه برای جلوگیری از رشد آن نوع همبستگی قومی که در برابر همبستگی ملی صف آرایی کند و موجب تشدید بحران قومی گردد ، یک ضرورت فرهنگی ، اجتماعی ، سیاسی تلقی میشود "(!)
کتاب مسائل اجتماعی ایران صفحه 495 در مبحث "مسئله وحدت ملی" و در ادامه رهنمود به دستگاه ذیربط اضافه مینماید، " برای ایجاد یک سیاست قومی مشخص ، بایستی ساختار اداری ، مدیریت و نحوه تفکر سیاسی به نحو هماهنگی عمل کند . ضرورت دخالت دولت در این زمینه در مرحله اول جلوگیری از تجزیه طلبی ، بروز قدرت طلبی منطقهای و تحرکات قبیله گرایانه ، و سپس تلاش به منظور ملت سازی [ بخوانید ادامه سیاست رضا شاهی] (!) و.........به منظور بالابردن قدرت ملی است " .
در صفحه 495- در جهت نیل به اهداف و استراتژی فوق نویسنده خواهان تدوین و پشتیبانی حقوقی ، قانونی ، سیاسی و اجرایی از یک سیاست مشخص قومی از نهاد هایی مانند قانون اساسی ، دولت ومجمع تشخیص مصلحت میباشد . بجاست اضافه شود از دیدگاه آقایان جامعه شناس سیاست تا کنونی ، حذف ، کشتار دسته جمعی ، تحریم و...و.. "اقوام" از جانب نهادهای مذکوراز اجزای سیاست مشخص آنان مطلوب ارزیابی نگشته است !
حد اقل بر پویندگان و مطلعین مسائل ملیت های ایران که اصطلاحا" بنام مسئله قومیت ها ذکر میگردد پوشیده نیست مخصوصا" ظرف سی سال گذشته در جمهوری اسلامی ایران تحت رهنمودهای مجلس شورای اسلامی ، شورای تشخیص مصلحت ،و دولت نه تنها ملیت های غیر فارس به نحو فزایندهای از بیشتر حقوق انسانی خویش محروم گشته اند بلکه معترضین به وضع موجود با شدت هرچه تمامتر سرکوب و در موارد بسیاری مقاومت آنان به اشکال بیرحمانه و خونین مواجه گشته است . برای مثال در کردستان ، بلوچستان و خوزستان نمونههای فراوانی از کشتار و قتل عام های فردی و جمعی بتاریخ بیعدالتی در این سر زمین افزوده گشته است.
ترور رهبران کرد در وین (اطریش)، برلین (آلمان) و رهبران بلوچ (مولوی ها) و کشتاڕ دهها هزار نفری در کردستان طبق آمار حزب دمکرات کردستان ایران جای هیچگونه انکاری در این رابطه باقی نگذاشته است .
با وجود چنین گذشته ای هنوز کسانی تحت عنوان جامعه شناس (!) زیر پوشش " حل مسائل قومیت ها " (!) باز هم در سودای پاشیدن بذر کشتار و نفاق بیشتر در جامعه و لاپوشالی عملکرد وحشیانه دست اندر کاران جمهوری اسلامی میباشند .
از دیگر سو بخش های دیگری از این تفکر اکنون که در تعارض قدرت با دیگر دست اندر کاران همفکر و همکاسه دیروز خود صف آرایی کرده اندو از جانب بخش در قدرت ابقا شده مورد خشم و یورش قرار میگیرند ، همسو با نویسنده گان" کتاب مسائل اجتماعی ایران " بی درنگ از( شهید ندا آقاسلطان) پیکره ها میسازند . این در حالی است که کردستان در 30 سال گذشته هیچ هفته ای را بدون قربانی دست جلادان تهران سپری نکرده است.!!؟ هر چند (ندا) مظلومانه شهید شد ولی اگر کمترین ارزشی برای جان آحاد دیگر ملیتها وجود میداشت بجا میبود در کنار ندا یادی هم از قربانیان آنان گرامی داشته میشد ، چنین سیاست هایی میتوانست در راستای وحدت ملی باشد نه آنچه که آقایان طپق معمول گذشته در جهت از هم پاشیدگی ملی طی طریق مینمایند
دنباله با ذکر نمونههای تکان دهندهتری از تفکر انجمن جامعه شناسان فرمانروا در تهران [ بزودی ].
ص- بابایی – آلمان 03.12.009
