اگر آن ترک شیرازی بدست آرد دل مارا
به هرتارمویش بخشم مهابادو رضا پارا
بده ساقی می باقی که درجنت نخواهی یافت
بهمگونی چو رود گادر"اشنو"در آنجارا
فغان کان لولیان شوخ شیرینکارشهر آشوب
زکردستان بپاکردند صدای بزم و غوغا را
زعشق ناتمام ما جمال یارمستغنی است
مشاط کی رواباشد دوچشم مست شهلا را
من ازآن حسن روزافزون که یوسف داشت دانستم
بدیوانه کشد کاخر همین بیوه زلیخا را
اگردشنام فرمائی وگر نفرین دعاءگویم
به موهبت شمارم من زتو این ناسزاها را
نصیحت گوش کن جاناکه ازجان دوست تر دارند
عزیزان نیکو سیرت کلام و پند بابا را
حدیث ازمطرب ومی گو ز راز دهرکمتر جو
که نتوان رستگارهیچکس ز دام این هیولا را
غزل گفتی و در سفتی بیاو خوش بخوان حافظ
که تحسین میکند زهرزا تویی طوطی شکرخا را
حامیدڕهشیدی زهرزا،24/11/2009ی زایینی.
تێبینی:
ئهم شێعرهم وهکوو تێههڵكێش له گهڵ شێعری مامۆستا
خواجه حافزی شیرازی له3/1/1351ی ههتاوی لهزیندانی
شارهبانی گولی ورمێ(ڕضائیه)هۆندۆتهوه.
سلاو و ريز
ده ستخوش و تیکهه لکیشیکی جوان بوو: منیش ئه مه ت بو ده گیرمه وه:
حافظ شیرازی ده لی:
اگر آن ترک شیرازی بدست آرد دل مارا
به خال هندویش بخشم سمرقند و بخارا را
شاعیر و عارفی ناوداری کورد، امیر انتظامی گه رووسی ولامی ده داته وه و ئه وه ش به سه ر کیلی قه بره که یه وه نووسراوه:
اگر آن کرد گروسی بدست آرد دل مارا
به دو بخشم سر و جان و تن و پا را
جوانمردی به آن باشد از ملک خویشتن بخشی
نه چون حافظ که می بخشد سمرقند و بخارا را
ئوستادی دانشگایه ک له تاران وه لام ده داته وه :
اگر آن مه رخ تهرانی بدست آرد دل مارا
به دو بخشم تمام روح و معنا را
سر و جان و تن و پا را به خاک گور می بخشند
نه بر مهلکهای ما که شور افنکنده دنیا را
بژی و ده ست خوش کاک حامید گیان
هیوام سلامه تیت......
www.tavge.blogfa.com